Over 8 weken landen we nu zo’n beetje op Denpasar.

Dan hebben we een vliegreis van 16,5 uur achter de rug, met dreumes. Niet z’n eerste reis, wel de verste (lees langste) tot nu toe. We zijn wat dat betreft lekker opbouwend bezig, Gran Canaria, Curaçao en dan nu Bali. We zijn een kleine wereldreiziger aan het creëren. Iets wat we zelf eigenlijk niet echt zijn geweest tot nu toe. Nick heeft al aardig wat landen in Europa bezocht voor het zeilen, en ik ben een stukje hart verloren op Curaçao maar dat was het wel zo’n beetje. En het is tijd om daar verandering in te brengen. En dat doen we met Jack, want er is toch niets mooier dan je kind de wereld te laten zien dachten wij zo.

Bali dus, een hele andere wereld dan we kennen, iig, dat verwachten wij. De blogs die ter inspiratie hebben gediend beloven prachtige rijstterrassen, watervallen, heerlijk eten en super vriendelijke mensen die vooral heel dol schijnen te zijn op kleine blonde kindjes.. Laten we er daar nou net 1 van hebben! Ben benieuwd hoe hij al die aandacht gaat vinden.

De reis, volledig tot stand gekomen tijdens kantooruren (soms is zo’n baan waarbij je vooral aanwezig dient te zijn best handig), is uitgestippeld, de tickets en accommodaties geboekt en de goede zin is er. De countdown app op mijn telefoon geeft aan hoelang we nog moeten voordat het vliegtuig vertrekt (1m, 24d, 4u, 50m) en daarboven staat de weer app die de temperatuur en tijd op de eerste verblijfplaats aangeeft (23 graden Celsius, 22:04 uur). Je kan maar met de vakantie bezig zijn zullen we maar zeggen.

Nog maar 55 nachtjes slapen…

Categorieën: Bali 2017Reisblog Bali

Geef een reactie