De volgende ochtend zit ik om kwart over 7 in mijn eentje aan het ontbijt, omdat ik me om 8 uur bij de duikschool mag melden. Geen andere betalende duikers, dus het zijn alleen de gids en ik. Met de longtailboat gaan we naar 2 stekken, beide niet ver van het eiland. Het zicht is zo’n 10 tot 15 meter, en dat valt altijd een beetje tegen als je Curaçao ‘gewend’ bent. Vergeleken met Vinkeveen daarentegen, prima te doen! Lekker kleurrijke visjes en ander onderwaterleven begluren, dit gaat nooit vervelen. Na 2 duiken ben ik rond 12 uur weer terug, waar Nick en Jack de ochtend hebben doorgebracht met rustig ontbijten, zwemmen en spelen.  Netjes aan de planning gehouden dus. In de middag hebben we eerst een tukkie gedaan (u leest het goed, WE) En daarna zijn we weer lekker gaan zwemmen, en hebben ons tegoed gedaan aan een paar cocktails tijdens happy hour (wat iedere dag niet 1 maar 2 hours duurt) gewoon bij ons ‘thuis’! Er zat een ander Nederlands gezin naast ons, dus Jack kon lekker spelen, en wij hadden het ook gezellig met de ouders. Altijd leuk om andere mensen te spreken die verre reizen met kleine kinderen maken. En wij zijn echt nog maar een stelletje amateurs komen we dan achter, nog zoveel te zien!

’s Avonds naar de walking street gelopen om wat te eten te vinden en de was maar weer eens weg te brengen. 2 keer zo duur dan dat we tot nu toe gewend zijn, ruim 2 euro per kilo, niet te doen! Wij liggen binnen een uur na Jack in bed, want het is doodvermoeiend dat relaxen.

De volgende dag is het Nick z’n beurt om te duiken, en aan Jack en mij om de chill-planning te volgen. Dat is gelukt kan ik jullie melden. Niet veel anders dan de dag er voor. Toen we Jack ‘s middags naar bed brachten kwam de regen met bakken uit de hemel. Ook buiten op de porch bleef het niet droog, dus maar besloten om naast Jack te gaan liggen, je moet toch wat en het is en blijft vakantie. Halverwege de middag hebben we onze eigen food-tour gedaan: begonnen met een ijsje en daarna alles wat we tegen kwamen en er lekker uitzag meegenomen. Jack vond het fantastisch, en wij eigenlijk ook wel. Afgesloten in het restaurant bij ons huisje met nog een paar hapjes en een toetje. Jack heeft daar een uur of 2 bij een Nederlands stel van onze leeftijd gezeten, gewoon omdat ze het alle drie zo gezellig vonden. Hele verhalen had ie, en uiteindelijk zat ie zelfs op schoot. Meerdere malen aangegeven dat als ze hem zat waren we ze zouden verlossen, maar zij vonden het minstens net zo leuk als dat Jack het vond. Eindelijk weer mensen die hem verstonden als ie wat vertelde.

Food-tour, met kip op stok!

Dat ook zij het inderdaad erg leuk vonden bleek de volgende dag, toen ze ons opzochten tijdens het ontbijt om nog even gedag tegen Jack te kunnen zeggen voor ze door reisden. Wij hadden hier nog 1 dag te gaan, alvorens we naar Bangkok zouden vertrekken.

Na een rustige start van de dag hebben we een kano gehuurd om naar een klein eilandje 500 meter bij ons vandaan te varen. Hier zouden we goed met Jack kunnen snorkelen, en dat is natuurlijk altijd een goed idee. Peddelen met een kind van drie is wel een uitdaging: “ik rem wel even mam.” Top vriendje, niemand wil er tenslotte lekker de vaart in houden… Omdat het hoogwater was op het moment dat wij daar waren moesten we de kano op de rotsen parkeren om deze ook weer voor de terugweg te kunnen gebruiken. Je zag de vissen al meteen om je heen zwemmen en er was dan ook geen woord gelogen over dit leuke snorkel plekje! Er kwam dan ook uit de snorkel van Jack meteen erg enthousiaste verslaggeving over wat er allemaal te zien was. Nu is hij er na een minuut of 10 altijd wel weer klaar mee, dus na hem terug gebracht te hebben naar een stukje waar hij kon spelen zijn Nick en ik om de beurt nog een rondje gegaan. Daarna kwam er een stortbui onze kant op dus zijn we weer in de kano gestapt.

De rest van de dag hebben we op en om ons resort doorgebracht, rustig de spullen inpakken, zwemmen en relaxen. De op het vorige eiland gekregen kiepwagen hebben we aan een Thais jongetje wat naast het resort woont gegeven, en ondanks dat ie niet zoveel zei toen wij er bij stonden, zagen we hem een paar minuten later met een hele grote glimlach spelen met zijn nieuwe aanwinst. Precies wat onze bedoeling was. We hadden Jack hier al sinds ie de wagen kreeg op voorbereid, dus hij heeft hem zelf overhandigd, zonder moeilijk te doen. “Nu kan hij er lekker mee spelen he mam?”.

De volgende ochtend de laatste spullen in de tassen gestopt, ontbeten en in een scooter-met-zijspan-taxi naar de boot gebracht. Dat wil zeggen: we werden ergens afgezet, er werd gezegd dat we over een hekje moesten stappen en daar het strand op moesten lopen om in te checken. Dat inchecken was ergens onder een partytent. Lekker toch, zo’n klein Thais eiland en de manier waarop ze dingen daar doen?! We hebben ons er al een paar keer over verbaasd, dat alles goed gaat zoals het gaat. Op naar Bangkok!

Check in ‘balie’


Geef een reactie