Daar waren we dan, in ons mooie hutje met dakterras in Pai. Vanaf nu heeft iedere accommodatie tot vreugde van ons alle drie een zwembad. Dat is gewoon echt een must bij deze temperaturen, laten we daar duidelijk over zijn. Op dit moment is het (vooral in het noorden van Thailand) burning season; het moment waarop de velden worden platgebrand alvorens er nieuwe gewassen op worden gepland, aan het begin van het regenseizoen. Dit houdt in dat er veel rook/smog in de lucht hangt. Ik heb dit de laatste tijd een beetje in de gaten gehouden. Ik was er van op de hoogte dat het zo was, dat het dit jaar erger was dan ooit, maar ook dat het hoogtepunt al een week of 2 voor onze aankomst was geweest en degene die daar op dit moment zaten het niet als storend ervoeren. Je merkt inderdaad wel dat er iets aan smog in de lucht hangt, maar het stoort ons niet, dus dat is fijn.

De hutjes in Pai

Omdat Jack in de auto al had geslapen besloten om meteen het kleine centrum op te zoeken om iets te eten. Er is hier in de middag niet heel veel te beleven. 1 op de 4 tentjes was denk ik open. We hebben al eerder geleerd dat je voor de kwaliteit van het eten niet van de uitstraling van het restaurant uit moet gaan hier. En ook nu was dat weer het geval. Pen’s kitchen, met simpele stoelen en tafels, simpele aankleding en de huiskat die tussen de tafels ligt te slapen (kan gewoon), schotelde ons de lekkerste Thaise gerechten voor! Pad Thai, Kao Soi en fried rice met ananas, geserveerd in een ananas. Ananasi dus eigenlijk (sorry, heel flauw maar moest hem maken).
Eenmaal terug nog even geprobeerd om jack nog een tukkie te laten doen, want we wilden zelf ook zo graag (het was tenslotte nog steeds de dag na de nacht in de nachttrein), maar dat ging helaas niet gebeuren. Het zwembad in dus. Daarna even helemaal niks meer dan een boekje voor ons en ongestoord spelen voor Jack die er ook nog niet helemaal was zullen we maar zeggen. En dat was heerlijk! We zijn nog terug gereden naar het centrum voor een snelle maaltijd. Pai was volledig tot leven gekomen en alle hippies en backpackers waren uit hun hostels gekropen. We voelden ons een beetje oud en mainstream zullen we maar zeggen. De sfeer was trouwens wel heel prettig. Voor deze oude mensen en jongeman werd het echter bedtijd, dus wij hebben het feest vroegtijdig verlaten.

De volgende dag begon ook weer met een ritje naar het centrum, dit keer voor ontbijt. Was het gister tijdens de lunch zeer rustig, nu was het gewoon compleet uitgestorven, lekker rustig de dag beginnen dus. Na het ontbijt zijn we onderweg gegaan naar de Sai Ngam hot spring. Lekker warm water met een miniwaterval (geloof me, dit was een gigantische +) om een beetje in te dobberen. We werden verwelkomd door gezwaai en enthousiaste kreetjes van Thaise dames van middelbare leeftijd. Nouja, WE niet, maar wel iemand van ons. Nick en ik hebben echter ook gevoel dus soms doen we net alsof mensen ook blij zijn dat wij er zijn. Ook waren er verschillende Thaise kinderen en dus speelkameraadjes. Al moet ik zeggen dat Jack daar altijd wat enthousiaster over is dan de meeste andere kinderen. Hij stapt op ze af, en begint te praten. Dat ze het niet verstaan, misschien niet met hem willen spelen of een stuk ouder zijn maakt hem echt helemaal niets uit. En als het dan gezellig is, nou dan heeft ie er een nieuwe beste vriend bij, of komt ie vertellen dat ie wel een keer bij dat kindje wil logeren. Dat wordt nog wat als ie gaat stappen. Heel grappig om te zien hoe hij op kan kijken tegen de wat oudere kinderen die dát doen wat hij graag zou willen doen, maar nog niet durft. Onder water zwemmen bijvoorbeeld. Dicht in de buurt gaan hangen, kijken hoe ze dat doen en hem boven water zien oefenen. Ook het in het water springen van een onderwater liggende tak was super interessant. Dit durfde hij wel na te doen, en zo had hij toch die connectie gevonden om contact te maken, missie geslaagd!
Voordat we terug naar huis gingen moest ik nog even naar het toilet. En ook dan is Nederland ineens heel ver weg. Geen pot maar een gat, geen toiletpapier maar een bakje water, en niet door kunnen spoelen maar een bakje water. Zoveel vragen..

Sai Ngam hot spring

Na de hot spring was het natuurlijk weer tijd voor een stop in het centrum voor de lunch. Na de lunch ben ik lekker gaan zitten voor een pedicure (bij slipper weer horen slipperproof voeten) en zijn Jack en Nick naar het Rabbit café gegaan voor een ijsje. Wat een leuk concept is dat! Op iedere tafel daar ligt een knuffelgraag konijn. Deze wonen op een boerderij niet ver bij Pai vandaan en worden iedere dag aan het eind van de middag weer naar huis gebracht voor de welverdiende rust na een dag hard knuffelen.

Lekker knuffelen

Daarna heeft Jack weer een tukkie gedaan, gezwommen en zijn we weer naar Pai gegaan voor eten. Prima routine. Dit keer was het de bedoeling om vol voor de streetfood te gaan. Iedereen eet het, maar het blijft toch een beetje spannend, hoe gaat je lijf hier op reageren. Worst op een stokje, gyoza’s (pasteitjes) allerlei verschillende loempia’s, donuts, mango sticky Rice.. alles wat we tegen kwamen en er lekker uitzag hebben we geprobeerd. Hier heeft ook Jack z’n eerste gat in de grond ervaring gehad. Niets dan een uitdaging in zijn ogen, prachtig! Ons maag- en darmgestel heeft zich keurig gedragen en dus konden we een rustige nacht tegemoet. Het plan om 3 nachten in Pai te blijven hebben we aangepast, we houden het er bij 2. Niet omdat Pai niet leuk is, maar meer omdat wij denken dat Chiang Mai meer te bieden heeft voor een gezin met een klein kind.

Vriendschap sluiten met de vrouw van het ijs

De volgende ochtend wordt alles dus weer ingepakt en zoeken gaan we weer richting Chiang Mai. We hadden het idee om halverwege te stoppen bij een biologische boerderij en bakkerij. Beestjes voor Jack, taartjes voor ons allemaal. Bij aankomst bleek dit echter dicht te zijn. Degene die de dieren aan het verzorgen was maakte duidelijk dat er verderop een boom was omgevallen, terecht was gekomen op de energiedraden en er dus geen stroom was. Dat was het 2de uitje voor Jack wat niet doorging. Een beetje triest, dat vond hij ook maar gelukkig niets wat met een lolly niet verholpen kon worden. En doorrr dan maar, op naar Chiang Mai.


Geef een reactie