Chiang Mai, daar zijn we dan! De op 1 na grootste stad van Thailand. Een plek waar veel expats en nomads blijven hangen. Heel eerlijk, wij begrijpen bij aankomst niet zo goed waarom. Het is een stad, en dat is iets waar wij sowieso op zich al niet zo veel mee hebben. En dan is het ook nog niet eens een supermooie stad ofzo. Maar hey, we zijn hier 3 dagen, eens zien wat de stad voor ons in petto heeft.
Bij aankomst in het hotel moeten we even schakelen: van een behoorlijk basic hutje op het platteland van Pai, naar een suite in een meer dan prima stadscentrum gelegen hotel. Een suite ja! Dit omdat wij redelijk last minute een nacht bij wilden boeken, en er die nacht alleen nog maar een suite beschikbaar was. Rot, maar wat moet dat moet.. Omdat we onderweg naar Chiang Mai ons taartje zijn misgelopen (iets met een omgevallen boom en geen stroom) moesten we daar hier maar naar op zoek. Tijd voor onze eerste kleine wandeling. Gelukkig snel gevonden waar we zo aan toe waren.

Eindelijk taartjes!

Daarna was het hoog tijd om het zwembad (op het dak!) Eens te gaan bekijken. Goedgekeurd, en dat was dan weer te merken aan de weerstand wanneer het zwembad weer verlaten moest worden. De enorme zee aan speelruimte in de woonkamer van onze vertrekken, want zo kunnen we het eigenlijk wel noemen, maakte een hoop goed. Hij lekker ongestoord spelen, en wij alles uitpakken. Na volledig te zijn gesetteld werd de jacht naar ons diner weer geopend. Gewapend met goeie trek en tripadvisor gingen we op pad. Wederom een slecht ingerichte Thaise tent gevonden, welke goed aangeschreven stond. Heerlijk gegeten. Nick en ik in ieder geval. Jack zag voor het eerst sinds we uit het vliegtuig zijn gestapt weer tekenfilms op een grote tv die daar hing, dus die heeft niet door gehad dat er een portie nasi bij hem naar binnen is geschoven.

Eindelijk tv..

Voordeel aan onze kamer was dat die een aparte slaapkamer had, en dat wij dus konden blijven nadat Jack op bed was gelegd. Nick verder in zijn boek (zo 1 waarbij je niet door hebt dat het al 2 uur ’s nachts is) en ik heb de eerste blog gemaakt. Zo schiet een avond best lekker op! Volgende ochtend Jack in bad gezet zodat wij onze handen vrij hadden en zelf alle spullen weer semi ingepakt zodat dit naar onze volgende kamer verhuisd kon worden wanneer deze klaar was. In dit geval super handig dat er een heel groot raam tussen de badkamer en de slaapkamer zat, zo konden we onze kleine waterrat goed in de gaten houden. Bij een dure kamer zit het ontbijt natuurlijk inbegrepen, dus daar hoefden we deze morgen niet voor op pad. Tot Jack zijn grote vreugde zat er ook een ander Nederlands gezin, en het duurde dan ook niet lang voordat hij met de 3 kinderen aan een aparte tafel zat. Zij voerden hem van alles want wisten na hier al een paar dagen te zijn precies wat lekker was. Jack at dus letterlijk uit hun handen. Na het ontbijt zijn we in de auto gestapt om naar de zogenaamde sticky waterfalls (Bua Thong watervallen) te rijden. Vooraf maar ook daar aangekomen nog een beetje de vraag of dit ook wel voor kleine kinderen geschikt was. Jack had in ieder geval wel zin om de watervallen te beklimmen. ‘Net als Spider-Man hè pap!’. Door een bepaald mineraal in het water kunnen er op de rotsen van de waterval geen algen groeien. Dat niet alleen, het zorgt er ook voor dat het oppervlak zodanig ruw wordt (structuur lijkt een beetje op die van een harde spons) dat je zo naar boven ku t wandelen, tegen het stromende water in. Het klinkt misschien niet heel spannend, maar het is echt heel tof om te zien en te doen. Er waren op een paar plekken bordjes die aangaven dat kinderen hier beter even een andere route konden nemen, maar onze kleine Spiderman en zijn vader hadden er het volste vertrouwen in en wandelde lekker verder. Ik liep erachter en vond het een beetje spannend, maar dat was totaal niet nodig bleek, want ze renden zowat naar boven.

Spiderman in actie

Eenmaal boven was er nog een klein meertje, of eigenlijk meer een plas, waar de Thaise kinderen in aan het zwemmen waren. Hier sprongen de kinderen in het water (zo’n 70 cm diep denk ik) en zwommen dan een stukje zonder tussendoor boven te komen. Jack heeft weer met open mond staan kijken. Hierna zijn we doorgelopen naar de bron van de waterval. Nog nooit heb ik zulk bizar mooi blauw water gezien, het zag er redelijk sprookjesachtig uit en het had me ook niet verbaasd als er elfjes rond hadden gevlogen, zo mooi! Na weer naar beneden te zijn gewandeld en ons te hebben omgekleed bij een restaurantje op de parkeerplaats wat gegeten. De man gaf aan de originele Pad Thai te hebben. Prima, kom maar door dan! Wederom fantastisch en spotgoedkoop, heerlijk dit land.

De middag was weer gereserveerd voor het zwembad, nadat we een ijsje hadden gehaald natuurlijk. Hier bleek al snel dat Jack die middag goed had opgelet, want binnen een paar minuten durfde hij met een klein beetje aanmoediging ineens zelf het water in te springen vanaf de kant. En nadat ie dat 1 keer gedaan had, vond ie dat ie dan ook wel meteen onder water kon zwemmen, ff naar de overkant van het bad. Nick was op dat moment de was aan het halen (gevolg van light packing) maar ik heb daar in m’n eentje gewoon debiel staan juichen hoor hey. Wat kan je toch ontzettend trots zijn op je kind.

Doet ie gewoon

’s Avonds zijn we naar de streetfood kraampjes bij 1 van de poorten van de oude stad gelopen. Om ons diner bij elkaar te sprokkelen. Onze magen dachten na een paar maaltijden heel even aan protesteren, maar legde zich gelukkig al snel weer neer bij onze vraatzucht en dus konden we vrolijk verder gaan. Terug eindelijk met een echte tuktuk, dus iedereen was ronduit gelukkig bij terugkomst in het hotel.

Een echte tuktuk

Bij onze nieuwe niet zo luxe kamer zat ook geen ontbijt inbegrepen, dus we zijn de volgende morgen op zoek gegaan naar ontbijt in de buurt. Dat hebben we zeker gevonden, in Hanna Café. Dit was denk ik zo’n 300 meter bij ons hotel vandaan, en ze zette de lekkerste ontbijtje voor onze neus, lekker de dag beginnen. Nog een voordeel, de Nieuw-Zeelandse buurjongens waren er ook. En al verstonden ze je niet, als je hun hand pakte en je trok ze mee kwamen ze gewoon. Hierna zijn we naar het Nong Buak Hard Public park gegaan. Gewoon een park, met een grote vijver met heel veel vissen die je kunt voeren. En een leuke speeltuin waar ook andere kinderen zijn. Kortom, gewoon even helemaal niets bijzonders, maar wel iets wat ons alle drie bijzonder goed beviel! Na de speeltuin 3 keer uitgespeeld te hebben, hebben we een matje gehuurd om even lekker op te zitten. Jack spelen, Nick lezen en ik lekker schrijven. Wat was dat even lekker ontspannen. Toen een meisje met haar moeder de vissen stond te voeren met van alles en nog wat, moest Jack dat even van dichtbij bekijken. Goed gedaan want eerst kreeg hij eten voor de vissen in z’n handen geduwd, daarna voor zichzelf, toen nog wat drinken en om het compleet te maken had ie nog een speelmaatje ook. Prima ochtend dus. Toen Jack op bed lag konden wij nog even lekker verder niksen, het leek wel vakantie.

Vissen voeren

Later op de middag zijn we nog naar de tempel bij ons in de straat gelopen, de Wat Prasingh. Dit complex bestond uit prachtig versierde gebouwen en beelden. Wat het geheel nog het meest indrukwekkend maakte, is dat dit de eerste tempel was waarbij het meer echt als religieus gebouw diende dan als een toeristische attractie. Voor ons gevoel dan toch in ieder geval. Er werd overal om ons heen gebeden, onder andere door Jack, en monniken waren alom aanwezig en ‘aan het werk (of is het jouw reden van bestaan tot uiting brengen)’. Ik kan je niet vertellen wat het precies was, maar het kippenvel stond op m’n armen, prachtig! Alles bij elkaar dus gewoon weer een topdag.
Dit was ook meteen de laatste dag voor ons in het Noorden. De volgende dag gingen we vertrekken naar het zuiden van Thailand, namelijk naar Koh Tao. Het wordt een lange reisdag, maar wel 1 naar een plek die absoluut de moeite waard zou moeten zijn. Oh en trouwens, met de dag begrepen we beter waarom er zoveel mensen in Chiang Mai blijven hangen. De sfeer, de mensen, het eten, wat een fijne stad!


Geef een reactie