Wij zijn Nick en Naomi Spaans.
Trotse ouders van Jack (03-’16), trotse eigenaren van Charlie de Berner.

Vrienden voor het leven

Nick heeft het één en ander van de wereld gezien doordat hij veel in het buitenland kwam om te zeilen (vooral Europa) en ik ben een stukje van mijn hart verloren op het prachtige Curaçao maar verder zou je ons, in ieder geval voorheen, niet heel reislustig kunnen noemen.

Na Nick te hebben mee genomen naar Curaçao is ook hij keihard gevallen voor het eiland. Zodanig hard, dat wij serieus bezig zijn geweest met een emigratie die kant op. Er was alleen 1 ding wat ons tegen hield: De nieuwsgierigheid naar de rest van de wereld. Want als het eerste verre eiland wat we bezoeken meteen zo’n succes is, wat heeft de rest van de wereld dan allemaal wel niet voor ons in petto. Maarja, we waren niet meer met z’n tweeën, en in hoeverre kun je nou ‘echt reizen’ met een klein kind?

Tijd om ons daar in te gaan verdiepen, naast het verdiepen in een emigratie, want die was nog niet helemaal van de baan. Toen Jack 7 maanden oud was zijn we voor het eerst met hem in een vliegtuig gestapt. Bestemming: Gran Canaria. Een week all inclusive naar de zon. En dat beviel goed; vliegen was geen hel, daar wennen was geen probleem dus al met al konden we dit een succes noemen. Puntje voor plan reizen. 7 maanden later stapten we weer op het vliegtuig, ditmaal om Curaçao met kind te ontdekken. Wederom een grandioos succes, hij bleek het er net zo goed te doen als wij, maar dat was dan wel een puntje voor beide plannen. Toch neigden we steeds meer naar reizen, omdat de wereld laten zien aan onze kleine man iets bleek te zijn wat we nog leuker vonden dan met z’n tweeën de wereld ontdekken, voor zover we dat hadden gedaan. 

Eigenlijk wisten we het wel, maar vooruit, nog 1 laatste test voordat we plan emigratie volledig schrappen. Een kleine 6 maanden later maar weer het vliegtuig in, weer een stukje verder, naar Bali. Nieuw land, nieuw continent en de soort van rondreis volledig zelf gepland. Dat was dus best wel een soort van spannend. Wat blijkt, dat plannen ging zo slecht nog niet want wat een super toffe vakantie hebben wij gehad. En daar was dus de definitieve uitslag: Geen emigratie, maar met z’n drieën de wereld verkennen.

En waarom dan deze website? Ik vind het leuk om te schrijven, en voor onze vakantie naar Bali heb ik dan ook besloten om een blog bij te houden. Leuk voor ons om later terug te lezen en de leuke (en minder leuke) momenten opnieuw te ervaren. Maar ook vanuit onze familie en vrienden kregen we veel positieve reacties. Nick is een behoorlijke nerd, in de positieve zin van het woord uiteraard, en vond het dan weer niks dat ik dit op een schrijflustige reizigers verzamelsite deed. Tijd voor een eigen website dus. Ook heb ik bij mijn zoektocht naar tips en tricks voor reizen met (kleine) kinderen en reizen naar Bali heel veel gehad aan de blogs van andere gezinnen, dus misschien kunnen wij daar voor anderen ook nog wel wat in betekenen. Dit niet alleen door onze reizen te beschrijven, maar ook door te vertellen welke items een toegevoegde waarde voor ons hadden, of juist niet. En dat is dan weer waar Nick z’n ei in kwijt kan.

We zullen vanaf nu dan ook onze uiterste best doen om zo vaak mogelijk op reis te gaan en de website verder uit te breiden.
Next up: Bonaire!